Spring naar inhoud

Wij weten natuurlijk als geen ander dat je geen appels met peren moet vergelijken. Maar mag je wel peren met appels vergelijken? Soms ben je als perenteler namelijk ook wel eens toe aan wat anders. Je snoeit peren, je dunt peren, je plukt peren... En tegen de tijd dat ze op de fruitschaal liggen kun je eigenlijk geen peer meer zien. Dat is zonde, want ze zijn zo lekker. Daarom moest er maar eens iets nieuws komen. Dat nieuws ziet u hier op de foto hangen. Is het nu een appel of een peer? Om dat antwoord te geven gaan we dus toch even peren met appels vergelijken. Dit zijn Nashiperen. Een soort wat in Azie heel gewoon is en zelfs wereldwijd de meest geteelde peer. Niet gek, want ze zijn heerlijk zoet en eten als een... appel. Zo uit het vuistje. Maar dan dus wel met een heerlijk zoete perensmaak. De vogels zijn er gek op. Dat is dus wel weer jammer. Deze bomen zijn op proef en proeft het naar meer, dan ziet u ze in onze kraam verschijnen over een paar jaar. Want ook dit spreekwoord is waar; geduld is een schone zaak.

Het is ook nooit goed bij die boeren. Ons haardhout willen we zo droog mogelijk, maar dat geldt niet voor de tuin. De tuin is bij fruittelers wat anderen een boomgaard zouden noemen. In onze tuin staan tienduizenden perenbomen momenteel te verdrogen. Daar begin je dus niets met een gieter. Toch moet er water op. De haspel is weken geleden al de tuin in gerold. Net als de beregeningsbuizen stuk voor stuk in de tuin zijn gelegd. Niet voor niets, want het is nog steeds droog. Nu staan de dagen in het teken van water. De wekker staat vroeg om het beregenen te starten en in de avond wordt ook regelmatig even de tuin in gelopen om te zien of alles goed draait. Het zou de rustige tijd moeten zijn... De eerste regendagen zijn inmiddels zichtbaar in de weersvoorspellingen. Het lijkt samen te vallen met de start van de zomervakantie. Vier kinderen thuis. Niet naar buiten, want het regent. Zoals ik al zei; het is bij de boeren nooit goed.